Przegląd ST: Pięcioksiąg

Pięcioksiąg

    • Nazwa: Pierwszych pięć ksiąg Starego Testamentu jest zgrupowanych jako jedna pod autorstwem Mojżesza. Księgi te mają różne nazwy:
      • Po Hebrajsku: Torah (co oznacza:)
        • Zakon/Prawo
      • Księgi Mojżeszowe (w Biblii warszawskiej te nazwy są używane jako tytuły ksiąg: 1 Księga Mojżeszowa, itd.)
      • Pięcioksiąg
    • Pięcioksiąg stanowi podstawę całej Biblii. Razem – pięć ksiąg mojżeszowych – tworzy fundament treści całej Biblii. Dostrzec można, że autorzy w całej Biblii, oraz Jezus w całej swojej nauce, odnoszą się do Mojżesza i do autorytetu Pięcioksięgu w swoich pismach.
      • Widzimy ich orientację, czyli punkt widzenia—Boży punkt widzenia— świat stworzony przez Jednego Boga, który stoi za wszystkim.
      • Widzimy boskie cele: Widzimy jaki ma plan dla ludzi. Wszystko jest stworzone dla Niego, żeby wykonać Jego cele. Bóg dał człowiekowi wszystko potrzebne, żeby poznać i wykonać te cele według bożej woli.
      • Widzimy teologię i etykę: Teologia jest nauką o tym, kim jest Bóg, a etyka dotyczy tego, co Bóg oczekuje od nas. To wszystko ma punkt zwrotny w trzecim rozdziale pierwszej księgi Mojżeszowej, tj. w upadku człowieka, kiedy człowiek odchodzi od planu Boga, a wybiera własną drogę.

Treść

      • 1 Mojżeszowa: początki (stworzenie, potop, pierwsi ludzie), Abraham, Izaak, Jakub (Izrael),  Izraelici w Egipcie.
        • Podaje kontekst życia Mojżesza
        • Podaje informacje o początków narodu Izraela i plemion
        • Tłumaczy dlaczego są w Egipcie
        • Tłumaczy dlaczego ludzie/narody potrzebują „błogosławieństw” od Boga/Abrahama.
      • 2 Mojżeszowa—5 Mojżeszowa: Życie Mojżesza, przekazanie Zakonu, Przymierze i powrót do ziemi obiecanej.

Temat:

      • Najważniejszy temat, to może być przymierze z Abrahamem • 1Mj 12, 1–3. Przymierze składa się z trzech części, czyli obietnic:
        • Bóg obiecuje Abramowi ziemię do zamieszkania
        • Bóg obiecuje Abramowi liczne potomstwo
        • Bóg obiecuje Abramowi błogosławieństwa
        • Bóg obiecuje Abramowi, że wszystkie plemiona ziemi będą błogosławione dzięki Abramowi (poprzez potomka).
      • Bóg potwierdza przymierze z Izaakiem i Jakubem, a od Jakuba, obietnice przechodzą na wszystkich jego synów, jako przodków narodu.
      • Wypełnienie przymierza jest tematem ksiąg 2–5

Chrystus w Starym Testamencie 

Ta ostatnia obietnica, że „wszystkie plemiona ziemi” będą błogosławione nie jest wyjaśniona w Pięcioksięgu, ale są aluzje do jej wypełnienia w różnych miejscach. W 1Mj 49, 8-12, a szczególnie w wersecie 10, gdzie czytamy, „Nie oddali się berło od Judy Ani buława od nóg jego, Aż przyjdzie władca jego, I jemu będą posłuszne narody.” Ta władza, czyli Szylo, to dosłownie znaczy władza pokoju i jest epitetem Mesjasza. Inne miejsce, gdzie widzimy wskazówkę o tym, co znaczy „błogosławienie” znajdujemy w 5 Ks. Mojżeszowej 18, 15, „Proroka takiego jak ja jestem, wzbudzi ci Pan, Bóg twój, spośród ciebie, spośród twoich braci. Jego słuchać będziecie.” W Ewangeliach, widzimy, że Żydzi przyjęli to, jako proroctwo o Mesjaszu. Taką sytuację widzimy w Ew. Jana 6, 14-15: „Wtedy ludzie ujrzawszy cud, jaki uczynił, rzekli: Ten naprawdę jest prorokiem, który miał przyjść na świat. Jezus zaś poznawszy, że zamyślają podejść, porwać go i obwołać królem, uszedł znowu na górę sam jeden.” Ludzie zrozumieli, że oto jest osoba, która, jak Mojżesz, karmi ludzi w cudowny sposób, i od razu, kojarzyli Go z prorokiem od Mojżesza (5 Mj 18, 15 powyżej) Taki jest stan „oczekiwania” o którym napisaliśmy w wczesnym wpisie. Autorzy Nowego Testamentu zrozumieli, że obietnice w Pięcioksięgu mają wypełnienia w osobie Chrystusa Jezusa, że to On jest potomkiem kobiety w 1Mj 3, 15. To On jest Szylo, to On jest prorokiem, itd., przez którego wszystkie plemiona ziemi będą błogosławione. A ostatnio, to On jest zastępcą Mojżesza, czyli nowy i większy „Mojżesz.” W podobny sposób, jak Mojżesz umarł poza obozem, żeby lud mógł wejść do ziemi obiecanej, Chrystus umarł poza niebem, żeby ludzie mogli wejść do Nieba. A jak chwała Boga wypełniając Przybytek, a przez to Bóg przebywając z ludem, jest punktem kumulacyjnym Pięcioksięgu, tak „Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego.” Chwała, z którą Adam kiedyś miał społeczność, a którą stracił przez grzech, a którą częściowo widzimy przez Mojżesza, ma całe wypełnienie w Chrystusie Jezusie, a możemy, (a nawet powinniśmy) chwalić Boga i Jego Syna. To właśnie jest cel całej Biblii, żebyśmy oddawali Bogu cześć jako Naszemu Stwórcy i Zbawicielowi.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s